مقدمه
شاید خیلی ها باشند که توانایی صحبت رو دارند اما بخاطر کمرویی نمی تونند حرف شون رو بیان کنند.
یادم می یاد اولین باری که توی کلاس درس ( ترم اول دانشگاه-سال 83) توی جمع خواستم انگلیسی صحبت کنم از خجالت خودمو پنهان کردم..ولی استادم خیلی زرنگ بود و وقتی متوجه شدم خجالت می کشم عمدا منو برای یک مکالمه ی دو نفره پای تخته آورد . واقعا از خجالت داشتم آب می شدم…شاید بیشترین علت خجالتم بلد نبودن مکالمه بود. خلاصه با کمک استاد و بچه ها تونستم یک جوری جمعش کنم …بعدها به اون روز خودم خندید… که چرا خجالت می کشیدم.. بماند که جدای از ضعف مکالمه م، لهجه ام خیلی بد بود.خجالت میتونه دو تا علت داشته باشه نداشتن اطلاعات و نداشتن اعتماد به نفس. پس اعتماد به نفس و داشتن اطلاعات باید هر دو در کنار هم باشند تا بتونیم بدون ترس صحبت کنیم.
موانع
یه سری عواملی هستند که ممکنه مانع از حرف زدن بشوند:
کمبود دامنه لغات کافی: چون دامنه لغات تون به اندازه کافی زیاد نیست، مثلا به اندازه زبان مادری تون. برای همین ممکنه فکر کنید اگر حین صحبت بخواهم از کلمه ای استفاده کنم که معادل انگلیسی شو بلد نیستم، اون وقت چیکار کنم…
مشکلات تلفظ: می ترسید تلفظ کلمه ای رو اشتباه بگید و دیگران شما رو مسخره کنند. مثلا اگر لغت Sheet ( رو تختی) رو بخونید شت معناش خیلی زشت میشه در حالیکه تلفظ درستش میشه شیت …
غفلت از گرامر: اگر فعل و یا ترتیب کلمات انگلیسی رو قاطی کنید، ممکنه فکر کنید هیچ کسی متوجه منظور تان نشه یا عکس منظورتون رو متوجه بشه.. اما اصلا اینطور نیست.
راه حل:
درصورتیکه به کلاس زبان می روید و یا در دانشگاه و در یکی از رشته های مربوط به زبان تحصیل می کنید و توانایی صحبت دارید، چندین بار توی کلاس و درحضوردوستان یا حتی خانواده تان درمورد موضوعی صحبت کنید. می تونید از استاد تون بخواهید تا خودتون رو محک بزنید.. همین صحبت کردن ها باعث می شه ترس خجالت و استرس تان کم کم از بین بره.اگر درکلاس های بالا شرکت نمی کنید، می تونید این کارو درحضورافراد خانواده و یا دوستان تون انجام بدین. قرارنیست کسی شما رو مسخره کنه. فرض کنید زبان انگلیسی زبان مادری تونه.مهمتر اینکه سعی کنید اینکارو با صدای بلند انجام بدین.این کارممکنه برای افراد کمرو و خجالتی کمی سخت باشه.اما نباید فراموش کنید که انجام هرکاری تنها باراولش سخته…چون تجربه ای در اون کار ندارید.اما بار دوم و سوم کم کم براتون آسون می شه چون توی اون کار تجربه کسب کردید.صحبت کردن هم به همین طریقه ..
با گفتن اینکه
من خجالت می کشم…
من نمیتونم..
همه منو مسخره می کنند..
لهجه بدی دارم..
جملاتم اشتباهه..
مطمئنا راه به جایی نخواهید برد .پس یکبار برای همیشه از مسیری که اسم شو ترس و اضطراب گذاشتید عبور کنید.حتی بطور دست و پا شکسته….هیچ کسی زبان رو خود به خود یاد نگرفته حالا زبان مادری باشه یا زبان دوم…هیچ ذهنی بدون تلاش و تمرین قدرتشو آشکار نمی کنه..
زمانیکه با کمبود لغت مواجه می شید می تونید با ایما و اشاره کلمله مورد نظر رو به شنونده بفهمانید. اگرچه نمیشه تمامی لغات رو با ایما و اشاره نشان داد.این کار اما از سکوت کردن خیلی بهتره.
زمانیکه سعی دارید مهارت جدیدی که توش خبره نشدید (یادگیری زبان) رو جلوی غریبه ها نشون بدین، خجالت می کشید؟. شاید خیلی ها این مشکل رو داشته باشند.
درواقع باید به توانایی تون افتخار کنید. چون خیلی ها مثل شما نیستد. نباید از خودتون انتظار داشته باشید بدون اشتباه صحبت کنید … برعکس شمرده و آروم صحبت کنید. تند صجت کردنی که غلط غلوط باشه هیچ ارزشی نداره…
وقتی مجبورید انگلیسی صحبت کنید و به شدت احساس خجالت می کنید، لبخند بزنید و با طرف مقابل تماس چشمی برقرار کنید.. لبخند شما گنجایش و ظرفیت شماست.